sümbül zade vehbi efendi

[çiğdem kutlusoy]

Aşağıdaki şiir, edebiyat tarihimizin saygın şahsiyetlerinden Sümbülzade Vehbi Efendi'nin müstesna bir eseridir. Şiirin hikayesi ise şöyle: Bir gün padişah Vehbi Efendi'yi yanına çağırır ve: "Bana öyle bir şiir yaz ki bir mısrasını okuyunca içimden seni öldürmek, bir sonrakini okuyunca ise ödüllendirmek gelsin" der. Ve işte sonuç aşağıda:

Azm-u hamam edelim, sürtüştürem ben sana,
Kese ile sabunu, rahat etsin cism-u can.



* * *

Lal-u şarap içurem ve ıslatıp geçirem,

Parmağına yüzüğü, hatem-i zer drahsan.



* * *

Eğil eğil sokayım, iki tutam az mıdır?

Lale ile sümbülü kakülüne nevcivan.



* * *

Diz çökerek önüne ılık ılık akıtam,

Bir gümüş ibrik ile destine ab-ı revan.



* * *



Salınarak giderken arkandan ben sokayım,

Ard eteğin beline, olmasın çamur aman.



* * * Kulaklarından tutam, dibine kadar sokam,

Sahtiyenden çizmeyi, olasın yola revan.



* * *



Öyle bir sokayım ki, kalmasın dışarıda hiç,

Düşmanın bağrına, hançerimi nagehan.



* * *

Eğer arzu edersen, ben ağzına vereyim,

Yeter ki sen kulundan lokum iste her zaman.



* * * Herkese vermektesin, bir de bana versene,

Avuç avuç altını, olsun kulun şaduman.



* * *

Sen her zaman gelesin, ben Vehbi'ye veresin,

Esselamun aleyküm ve aleykümesselam